TAREFA 3: OBSOLESCENCIA PROGRAMADA

EXISTE REALMENTE A OBSOLESCENCIA PROGRAMADA?

A obsolescencia tecnolóxica programada é unha técnica que utilizan os fabricantes dos aparellos electrónicos para calcular o seu tempo de vida e desenvolvelo nese parámetro temoral, é dicir, programar os productos cunha duración determinada co obxectivo de que os consumidores compren con máis hábito.

Isto é algo obvio que todos sabemos. Con calquera cliente que falemos sobre este tema dirá o mesmo: os productos non duran tanto coma antes. A obsolescencia programada non só afecta ao ámbito tecnolóxico, como nos móbiles, ordenadores, televisores..., senón que tamén sucede con aparellos domésticos como lavadoras, microondas... A partir de ahí poden pasar dúas cousas; que se desutilice o producto polo seu mal funcionamento ou o que é peor, que se averíe e o gran coste da reparación obligue a comprar un dispositivo novo.

Pero é isto ético?  Nin ético nin legal. Varios fabricantes sufriron condenas por utilizar este tipo de obsolescencia. Apple perdeu un xúizo contra os seus consumidores en EEUU porque se demostrou que a batería do Ipod estaba programada para durar 18 meses.

Podense encontrar moitos casos desde pantallas que palidecen, bisagras de ordenadores que se parten, bombillas que antes duraban 100.000 horas e agora están restringidas a 1000 horas controlando así a regularidade da compra.  E todo esto nun tempo similar según modelo. 

Estos productos que se crean de "usar e tirar" non só nos afectan aos consumidores, senón tamén ao planeta, provocando un gravisimo problema de basura electrónica, tanto en cantidade coma en desintegración. Os residuos tecnolóxicos son muy contaminantes, xa que están fabrcados con metales e outros elementos químicos tóxicos e os seus efectos poden durar mas de mil anos. Esta basura almacenáse en vertedoiros de China e África, e ao longo de 2018 o mundo xerou máis de 50 millóns de toneladas de basura tecnolóxica. Eso quere dicir que cada habitante produciu unha media de 6,5 de residuos tecnolóxicos. 

Pero non todo é programado, xa que tamén existe a obsolescencia percibida, guiada polas campañas de marketing que coa súa publicidade animannos a un constante cambio dos nosos productos electrónicos e ao desexo de querer "estar á moda" e "ter o último".  É dicir, non afecta ao funcionamento do dispositivo, senon que os consumidores cambiamos o os productos a pesar de que funcionen perfectamente polas últimas trendencias. Isto sucede xeralmente coas novas xeracións, xa que teñen o desexo de cambiar sucesivamente de telefóno móbil pola simple razón de estar á última.